Categorie: Verlatingsangst

Ben jij een voetveeg in de liefde? – Grenzen stellen, als je dat lastig vindt

In deze tijd van sociaal afstand houden door het Corona-virus, merk ik goed hoezeer ik gegroeid ben op het vlak van verlatingsangst en geen grenzen durven stellen. Ik behoor namelijk tot de risicogroep, vanwege mijn diabetes, en kan mijn sociale interactie daardoor maar beter tot het hoognodige minimum beperken. Geen face-to-face bezoekjes meer aan vrienden en familie dus, maar ook…

Geen verlatings- of bindingsangst meer – Vanuit VRIJHEID voor elkaar kiezen

Na jaren van niet alleen durven zijn, had ik eindelijk de zoete smaak van vrijheid geproefd. Ik genoot, na mijn ‘geen-man-dieet’ van anderhalf jaar, dat me mijn angst om alleen te zijn had laten overwinnen, van meerdere romantische contacten tegelijk. Het voelde als een beloning na een grote prestatie. Ik fleurde er helemaal van op. Me op dit moment weer aan één iemand…

Pompen of verzuipen – Relaties die niet lijken te werken toch laten slagen

Relaties die niet lijken te werken, toch laten slagen. Dat is zowel persoonlijk als zakelijk een uitdaging, die ik graag aan ga. In de meeste van mijn liefdesrelaties in het verleden ben ik ‘verzopen’, zou je kunnen zeggen, want na kort of lang worstelen bleek het niet te werken. Mijn grootste pijnpunt (oftewel trigger) in relaties was dat ik al…

Van poezelig naar duivels – Het gedrag van iemand met verlatingsangst

Mensen met een angstige hechtingsstijl (de ‘verlatingsangstigen’, met een grote(re) behoefte aan nabijheid in liefdesrelaties) zijn slachtoffer, mensen met een vermijdende hechtingsstijl (de ‘bindingsangstigen’, met een grote(re) behoefte aan ruimte in liefdesrelaties) zijn dader. Zo zag ik het heel lang. Ook in mijn favoriete boek over het onderwerp hechting in volwassen liefdesrelaties (‘Verbonden’) lijkt dat de onderliggende boodschap te zijn,…

Elkaar helpen bij onzekerheid en (verlatings)angst – Co-regulatie

En zomaar opeens ben ik de ‘dader’. De rollen zijn omgedraaid. Nu doe ík de ander pijn, ben ík egocentrisch, ben ík onempathisch, ben ík narcistisch, ben ík vermijdend en bindingsangstig. Althans, dat roepen mijn gedachten. Ik zie de pijn bij de ander, het verdriet, de jaloezie en de onzekerheid. Al die nare gevoelens, die ik zelf zo goed ken.…

Liefde voor meer dan één – Lastige gevoelens en gesprekken

In mijn hoofd had ik de switch gemaakt: van het onderschrijven van een polyamoreuze levensstijl ging ik naar het praktiseren ervan. Ik besloot dat het vanaf nu gewoon zo was: ik leef in principe niet-monogaam en verbind me dus op romantische wijze met meerdere mensen waar ik dol op ben. Dat is eigenlijk al bijna vijf jaar zo, maar nu…

Geborgenheid en passie in één relatie – Elkaar telkens weer opzoeken en loslaten

Er bestaan verschillende vormen van liefde. Vriendschappelijke liefde, de liefde voor je kinderen, geborgen liefde, bewonderende liefde, gepassioneerde liefde.. om er een paar te noemen. In mijn liefdesrelaties zoek ik vooral naar de combinatie gepassioneerde liefde en geborgen liefde, maar kom er steeds weer achter dat de geborgen liefde ontbreekt, waardoor het te onveilig voelt, of dat de geborgen liefde…

Polyamorie – Vanuit angst en dwangmatigheid, of vanuit identiteit?

Ben ik polyamoreus? Ja. Ik kan me identificeren met polyamoristen; ik onderschrijf een polyamoreuze levenswijze. Hoewel het spannend voelt dat zo neer te schrijven, heb ik er inmiddels geen twijfels meer over.   Polyamorie (van het Griekse πολύ poly, “veel, meerdere”, en Latijnse amor, “liefde”) staat voor een levenswijze waarin men open staat voor het gelijktijdig hebben van meer dan één liefdesrelatie, waarbij ook ruimte is voor seksualiteit op de voorwaarde…

Als de emoties zijn gaan liggen – Leren van je relatiebreuk

Met een oud-liefje was ik in een kip-ei gesprek verzand, over waarom het niet had gewerkt tussen ons. Hij vond dat ík telkens een muur tussen ons opwierp als we bij elkaar waren. Dan hield ik hem (fysiek of emotioneel) op afstand, waardoor hij het idee kreeg dat ik niet echt gek op hem was, maar dat ik gewoon iemand…