Ik ben nu eenmaal zo.. toch?

Wat me opvalt is hoe anders mensen met bindingsangst en mensen met verlatingsangst omgaan met kritiek.

Geef je iemand met bindingsangst kritiek? Dan is de kans groot dat hij zich afgewezen voelt en denkt: “dit is hopeloos, ik ben nu eenmaal zo, laat dan maar zitten”.
Geef je iemand met verlatingsangst kritiek? Dan zal hij er meestal alles aan doen om zich aan te passen in de hoop weer geaccepteerd te worden.

Andersom geldt dit ook. Mensen met bindingsangst lijken er vanuit te gaan dat de ander ook ‘nu eenmaal zo is’, uiten daarom hun irritaties niet en doen geen verzoeken aan de ander. Ze stoppen dan liever met de relatie. Mensen met verlatingsangst lijken er vanuit te gaan dat de ander veranderbaar is, net als zij zelf zijn, en daarmee verwordt hun verzoek aan de ander vaak tot een eis. “Als je dit gedrag niet verandert, dan hou je niet van me.”

Hiermee komt het gevoel van vrijheid en autonomie van degene met bindingsangst in het geding. Hij voelt namelijk dat hij anders moet zijn dan hij is, dat hij niet goed genoeg is zoals hij nu is. Het wekt waarschijnlijk een grotere angst in hem op dat hij misschien wel nooit goed genoeg zal zijn om een relatie in stand te kunnen houden. Dat anderen hem altijd zullen willen veranderen, dat hij nooit geliefd zal worden om wie hij is. Dat hij daardoor alleen achter blijft.

Het feit dat degene met bindingsangst niet de moeite neemt zijn irritaties uit te spreken en verzoeken te doen, maar gelijk afhaakt, voelt degene met verlatingsangst als een groot gebrek aan verbinding. Waarom doet hij zijn best niet zich een beetje aan te passen om de relatie fijn te houden? Dit wekt een angst op dat de relatie niets voorstelt, dat er geen sprake van echte liefde is, dat het weer uit zal draaien op een teleurstelling, op pijn en verdriet. Dat het nooit zal werken.

Trigger-alert!

Wat hierbij helpt is verbindende (of geweldloze) communicatie. Spreek irritaties en verlangens uit, kijk welke behoeften daarachter zitten en doe verzoeken aan elkaar. Accepteer een ‘nee’ en zoek samen naar een creatieve oplossing.

Heel simpel, niet gemakkelijk. Maar zeker de moeite waard.