Liefde willen, seks krijgen, toch blijven..?

In mijn vorige stuk schreef ik dat mijn signalen van liefde (in brede zin dus: gevoelens van bewondering, plezier of vriendschap) vaak onterecht door mannen aangezien worden voor signalen van seksuele aantrekking. Door dit stuk te schrijven realiseerde ik me ineens dat ook mijn signalen van liefde als het verliefdheid betreft op die manier geïnterpreteerd lijken te worden door de mannen waar ik verliefd op ben. Als een wederzijdse wens tot casual seks.

Ik heb nog nooit van mijn leven een one-night stand gewild of gehad. Op alle mannen waar ik seks mee heb gehad was ik verliefd, vanaf de allereerste keer. Ik kan seks en liefde namelijk niet van elkaar scheiden. Aan seks-om-de-seks heb ik geen behoefte. Voor mij is seks een uiting van verliefdheid (en ik zeg hier expres geen liefde, want een echt gezonde relatie heb ik nog nooit gehad, dus ik zou niet weten hoe dat is en of ik er dan nog in op kan gaan.. ik hoop en verwacht van wel, als die relatie maar in balans is).

Dit is dus ook een probleem voor mij. Als ik verliefd ben, wil ik namelijk ook dolgraag seksueel met hen zijn. Ik word niet snel verliefd als in frequentie, maar wel snel als in tempo. Dus beantwoord ik al vroeg hun handtastelijkheden heel gretig. En blijf daar heel lang mee doorgaan, zonder dat ooit de woorden ‘liefde’ of ‘relatie’ vallen.

Ik geef hen wat ze willen (en geniet daar ook van, eerlijk is eerlijk), maar wat ik zelf wil blijft onbesproken. Mijn intenties zijn niet vanaf het begin duidelijk. Wederom worden hier signalen verkeerd geïnterpreteerd, maar zeer zeker ook verkeerd afgegeven.

Mijn verliefdheid lijkt voor hen kennelijk niet op verliefdheid, maar op lust. En hun lust zie ik aan voor liefde. Er gaat bij ons beiden duidelijk iets mis bij het uitzenden van dat soort signalen, maar ook bij het interpreteren daarvan. Het lijkt wel een soort autistische dubbele-Wopper-verwarring. Hoe dat precies zit, daar ben ik nog niet over uit.

Die mismatch kan in elk geval maandenlang genegeerd worden, al weet ik zeker dat zij voelen dat ik meer wil. Ik gedraag me als hun vriendin, compleet met relatieverwachtingen (aan emotionele steun, voldoende aandacht, attente gebaren..), dus het kan niet anders dan dat ze dit voelen.

Ik durf mijn behoeftes aan verbinding en veiligheid alleen niet letterlijk zo UIT TE SPREKEN, bang als ik ben voor hun afwijzing en voor het onvermijdelijke verlies van contact dat dan daarmee samengaat (mijn verlatingsangstpatroon). Als ik verliefd ben, dan wil ik koste wat kost bij hen zijn. Ook als ik daarvoor enigszins toneel moet spelen door mijn liefde en wens tot een relatie niet uit te spreken, of er zelfs over te liegen, tegen hen maar ook tegen mezelf. Ik neem dus op een disfunctionele manier genoegen met minder (een niet-relatie, met een sterke seksuele focus), met alleen een vermoeden (of eerder gezegd hoop) dat zo’n man ook daadwerkelijk verliefd op mij is of wordt.

Tja, liefde maakt blind. En dom.

Mijn voornemen is dan ook om vanaf nu helder te zijn in mijn signalen. Ik kom hier niet voor lust, ik kom hier voor liefde! Dat betekent dat ik niet meer gelijk het bed in ga duiken als ik verliefd ben, maar ook dat ik het hele gespreksonderwerp ‘seksualiteit’ vermijd. Geen verwijzingen, geen grapjes, geen plagerijtjes, geen ‘open’ gesprekken daarover. Nada. Pas als ik voel dat de ander gevoelens voor me heeft en ik zie dat we allebei op een gezonde manier in relaties willen en kunnen staan (en er geen grote twijfels rond exen sluimeren), dan pas is de seksuele kust veilig.

Ik moet eerlijk toegeven dat dit mij vrij saai in de oren klinkt, als herstellend liefdesverslaafde, maar ik weet nu: er is een verschil tussen gezonde spanning en spanning door (verlatings)angst. Doe mij de eerste maar.

 


 

No tomorrows

 

Unspoken intentions, See through my words

Bite me, Lift me, Uncover me, Sedate me

In adrenalin waves, I let myself drown

The taste of your breath, Your hands in my mouth

No tomorrow, No tomorrow

 

Intertwined, Like pleasure stained sheets

Breath me, Cover me, Love me, Lock me

On edge of dreaming, One more time

My lips in your neck, My tears on your cheeks

Hours like moments, Counting them down

 

Unspoken intentions, I see through your words

They scratch me, Scrape me, Choke me, Ache me

Time and again, I glue on a smile

While dawn sheds its rays, On cold imperfection

No tomorrows, Just See you arounds